ضمیر اول شخص مفرد

مجموعه شعر «ضمیر اول شخص مفرد»‏
کتایون آذرلی ‏

‏«ضمیر اول شخص مفرد« مجموعه‌ای است از شعر و نقاشی‌های دوران ‏زندان کتایون آذرلی که بر روی کاغذهای سیگار کشیده شده‌اند. ‏نقاشی‌ها برای دور ماندن از گزند روزگار در لفافه‌های ویژه نگهداری ‏شده‌اند و اکنون برای نخستین بار در کنار شعرهای کتایون آذرلی منتشر ‏می‌شوند. این نقاشی‌ها هرگز در ایران اجازه‌ی نمایش نیافتند. اکنون نشر ‏آفتاب برای شکستن دیوار بلند سانسور، نقاشی‌ها و شعرهای ممنوع شده‌ی ‏کتایون آذرلی را منتشر می‌کند. ‏

برای تهثه کتاب به آدرس‌های زیر می‌توانید مراجعه کنید:‏
ایمیل نشر آفتاب
Aftab.publication@gmail.com
سایت نشر آفتاب
www.aftab.opersian.com
سایت چاپخانه ‏
www.createspace.com/7182852‎
سایت آمازون
www.amazon.com
قیمت کتاب: 11 دلار آمریکا یا معادل آن

کتایون خود در پیش‌گفتار کتاب می‌گوید: ‏
‏…و اما توضیحی بر ای نقاشی‌ها و اشعاری این مجموعه ‏
و آن این که این سی و چهار پارچه از چهل و پنچ تکه کلکسیون نقاشی‌هایی بود که در سال 1369 تکمیل شد تا در ایران به ‏نمایش گذتشته شود. چهل و پنچ پارچه که بر روی کاغذهای پاکت سیگار کشیده شد با زغال معلولی، که بعدها برای حفظ و ‏نگهداری آن تنها بر رویشان پوششی کشیده شد و بس. ‏
این مجموعه از نقاشی‌ها هم چون دیگر نقاشی‌هایم کسب اجرای نمایش نگرفت و هم چنان در آرشیو دیگر کارها ماند. چرا و ‏چگونه‌گی این امر را باید از آمران استبداد پرسید. ‏

یکی از شعرهای این مجموعه: ‏

بی معنی‌ترین آه‌ها

ته زمین‌ام، زیر زمین
جایی برای خود، جایی در تن ِ خودم
بیا دست بکش روی پوست من
و ببین اولین کسی که از آن مضطرب می‌شود خودِ منم
نشانه‌های آشکارا
لرزه‌ها و چهره‌ای درهم فرو رفته
عمرم را گویی در زندان‌های “آرکادی”* گذرانده‌ام
به زدودن گناهان ِ نیمه‌ی دیگر خود
با گام‌هایی گاه آرام، گاه پرشتاب
راه می‌رفتم و از توطئه “کاتیلینا”**‏
و آن دسیسه‌چین که نقشه‌ی ویرانی ِ سرزمین ِ پدری‌ام را می‌کشید
حرف می‌زدم
و هر حرف من همان جُرم قدیمی‌ را از سر می‌گرفت
و بعد خطر دیگری هم تهدیدم می‌کرد‎ ‎
خطر خندیدن من در زیر ِ زمین و بیداری مُرده‌گان
و باز سایه عبث و همهمه و غیبتی نه چندان غریب
که دیگر نیستم

دیگر نیستم
ته ِ زمین‌ام
و با مُرده‌گان حرف از آن ممنوعه‌ها می‌گویم
و از آن خاطره‌ی آشفته‌ی تحمل ناپذیر
و از آن همهمه سکوت قرن
در سالن انتظار درجه سوم در ترمینال جنوب شهر‎ ‎
و از چیزی که عمری بر زبان نیاورده‌ام
تا دِق کنم در بی مرگی
و چیزی شبیه سرخی سیب و دانه‌ی انار و خون
و چیزی شبیه سرخی شراب و دل
و چیزی شبیه خودم
تا تقب بزنم به لحظه‌ای آزاد در رویایی آرام
و نقب بزنم به روزها و شب‌ها‎
‎ ‎و در رویای خود، تهِ زمین
ببینم که پیش می‌روم به سوی آخرین فصل زنده‌گان
و پرسه می‌زنم فصل به فصل روی ماسه‌های آینده
روی روز ِ مرطوب
زیر آسمانی آبی
روی هیچ‌گاه حال و گذشته‌ی آینده
روی همین آری‌ها و نه‌ها در این دهان‌های بی معنی‎ ‎
روی جواب‌های سؤالی که فهمیده نشده‎ ‎
روی سؤالی که پرسیده نشده‎ ‎
روی همین بی معنی‌ترین آه‌ها‎.‎

‏* زندان آرکادی یا آرکادیا ناحیه‌ای در پلوپونز یونان قدیم است که در میان حصاری از کوه از سایر دیگر ‏نقاط پونان جدا شده است.تمدنی روستایی در آن بوجود آمده که بعدها نمادی از سادگی و آرامش ‏روستا شده است‎.‎

‏** کاتی‌لینا
سیاست‌مدار رومی‌که برای رسیدن به قدرت دست به توطئه زد. سیسرون به ‌این توطئه پی برد و در ‏سخنرانی‌اش آن را فاش نمود و توطئه‌گران دستگیر و محکوم به اعدام شدند‎.‎

  • پدید آورنده :